2026-07-31
Auteursrecht is van oudsher gekoppeld aan een menselijke maker met een eigen creatieve inbreng. Zodra een AI-model tekst of code genereert zonder dat er nog een duidelijke, oorspronkelijke menselijke bijdrage in zit, is het in veel rechtsgebieden onduidelijk of er auteursrecht op rust, en zo ja, bij wie. Verschillende landen trekken hier bovendien niet dezelfde lijn, en de wetgeving en rechtspraak zijn nog in beweging. Een antwoord dat vandaag klopt, kan volgend jaar alweer achterhaald zijn.
Dit artikel is bedoeld als algemene, informatieve achtergrond over vibecoden en is uitdrukkelijk geen juridisch advies over jouw specifieke project. Heb je een project waarbij dit er echt toe doet, bijvoorbeeld omdat je het commercieel wilt uitbrengen, dan is een gesprek met een advocaat die verstand heeft van auteursrecht de enige manier om daar zekerheid over te krijgen.
Los van de vraag wie eigenaar is van de gegenereerde code, speelt er nog een ander punt: waar het model zijn kennis vandaan heeft. Grote taalmodellen zijn getraind op enorme hoeveelheden bestaande code, waaronder projecten met uiteenlopende licenties. Er lopen op het moment van schrijven nog rechtszaken over de vraag of dat trainingsproces zelf toegestaan is, en de uitkomst daarvan kan weer invloed hebben op hoe je met het resultaat mag omgaan. Ook dat hoofdstuk is dus nog niet afgesloten.
Een paar dingen liggen wel in je eigen hand, ongeacht hoe de juridische discussie afloopt. Controleer of gegenereerde code niet toevallig een opvallend specifiek stuk van een bestaande, herkenbare open source-bibliotheek overneemt, inclusief eventuele commentaarregels of variabelenamen die uit die bron lijken te komen. Lees de licentievoorwaarden van de tool die je gebruikt: sommige AI-codeassistenten geven in hun eigen gebruiksvoorwaarden expliciet aan wat je met de output mag doen, en die voorwaarden verschillen per aanbieder. En documenteer voor jezelf welke delen van een project met AI-hulp tot stand zijn gekomen, zodat je later niet hoeft te gokken als iemand ernaar vraagt.
Niemand kan je op dit moment een garantie geven die voor elk land en elke situatie klopt, en dat is precies waarom een eigen administratie van wat je met AI-hulp gebouwd hebt zoveel waard is. Een goedkope externe SSD zoals de Samsung T7 van 1 TB (circa €90) is een simpele manier om regelmatig een losse back-up van een project te bewaren, inclusief de staat van vóór en na een grote AI-gegenereerde wijziging. Bekijk de Samsung T7 bij Amazon. Wie liever niet handmatig aan back-ups denkt, zet dat proces automatisch met een klein NAS-systeem zoals de Synology DS223j (circa €180), dat elke nacht zelf een kopie van je projecten maakt. Bekijk de Synology DS223j bij Amazon. Dat is geen juridische bescherming, maar wel een manier om zelf te kunnen aantonen wat er wanneer is veranderd.
De onduidelijkheid rond auteursrecht en AI-gegenereerde code is voor de meeste weekendprojecten en experimenten geen reden om te stoppen met vibecoden. Het wordt pas relevant zodra een project geld gaat opleveren, gebruikers krijgt die erop kunnen vertrouwen, of onderdeel wordt van iets groters. Op dat moment is een advocaat geraadpleegd hebben goedkoper dan achteraf een discussie voeren over iets dat vooraf uit te zoeken was.
Meer weten over een ander risico dat nauw verwant is, namelijk dat een AI-assistent per ongeluk gevoelige gegevens verwerkt? Lees dan dit artikel over geheime sleutels die via vibecoden kunnen lekken.